خانه / صفحه اصلی / زنان روستایی مراقبتگران طبیعت

زنان روستایی مراقبتگران طبیعت

دیدگاه زنان، محیط زیست و توسعه در دهه ۱۹۷۰ به وجود آمد. یعنی زمانی که فمنیستها تسلط مردان بر منابع طبیعی و کنترل آنان بر زنان مورد بررسی قرار دادند. وجود ارتباط عمیق بین زنان و محیط زیست و نقش اساسی آنها در بهره برداری از جنگل و منابع طبیعی موجب شکل گیری تشکلهای حامی محیط زیست بر اساس آگاهی و تجربه و دانش زنان شکل گرفته است. زنان در این تشکلها موفقیتهای زیادی در حفاظت از جنگلها بدست  آورده اند. جنبش چیپکو در هند، کمربند سبز در کنیا  و نظایر این با بکار گیری دنش و نیروی زنان روستایی تلاش کرده اند نیازهای مردم و بهره برداری از طبیعت را تعادل بخشیده  و پایدار سازند. پژوهشگران  زن با مطالعه مردسالاری و روابط نابرابر و بهره برداری از منابع زیستی؛  بر نقش زنان روستایی در بهره برداری و پایداری جنگلها تاکید کرده اند.  در سنگال زنان در پروژه های احیا جنگل ها و در طرحهای  جنگل کاری و مراقبت از نهالها به ضوح زنان موفق تر از مردان عمل کرده اند. در ایران نیز بکارگیری رویکرد مشارکتی در مبارزه با بیابان زایی به نقش زنان تاکید شده است. دانش بومی زنان عشایری در شناخت گیاهان دارویی ، صنعتی  و خوراکی یک میراث باستانی کم نظیر است. نکته مهم این است که زنان مهارت مراقبتگری را با مادری کردن یاد گرفته  و بکار می گیرند و همین امر می تواند آنها را برای مراقبت از طبیعت پیشرو سازد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.