خانه / صفحه اصلی / چرا در صدا و سیمای درندشت یک شبکه تلوزیونی مخصوص ۹۱ هزار روستای کشور و جامعه عشایری نداریم؟

چرا در صدا و سیمای درندشت یک شبکه تلوزیونی مخصوص ۹۱ هزار روستای کشور و جامعه عشایری نداریم؟

 

 

مدتی است که به این فکر میکنم که چطور ۴ شبکه صدا و سیما همه همزمان با هم مشغول پخش سریالهای تکراری ۴۰ ساله هستند اما در عین حال یک شبکه اختصاصی برای روستاها نداریم؟ روستاها با چالش ها و در عین حال فرصتهای نوظهوری مواجه هستند که به دلیل عدم دسترسی به رسانه رسمی مغفول واقع می شود.

آب و کشاورزی و دامپروری محور معیشت روستاهاست اما همه اینها چنان با چالش های جدی مواجه است که موجب تخلیه ۳۱ هزار روستای کشور شده و صدای رسایی هم برای انعکاس این چالش ها نبوده است.

غارت منابع آب توسط سیاستگذاری های فاجعه بار چون سدسازی و انتقال آب در بخش آب و کشاورزی غیر اصولی در بخش کشاورزی نه تنها موجب توسعه روستایی و خودکفایی نشده است، بلکه با به تحلیل بردن ظرفیتهای روستایی روز به روز به دامنه مخاطرات از کم آبی گرفته تا فرو نشست زمین و تخلیه روستاها افزوده است.

به دلیل ضعف مفرط صنایع تبدیلی محصولات گرانبهای ما نظیر زعفران، عناب، زرشک، پسته، انجیر و آجیل های دیگر وهمچنین گیاهان دارویی منحصر به فرد که می تواند همسنگ صنایع پتروشیمی ارزآوری داشته باشد، در سایه نبود سیاستگذاری های اصولی در دست واسطه و دلالی گری خام فروشی و با گونی در حال خروج از کشور است.

البته برای شروع هر کاری در صنایع تبدیلی مسیر مجوز گرفتن چنان نا هموار و سخت است که علاقمندان به سرمایه گذاری نیز عطایش را به لقایش بخشیده اند و هنوز هم در بر همان پاشنه می چرخد.

در حالی که اگر آن همه سرمایه ای که صرف زدن چاههای غیرمجاز و و حتی مجاز، تغییر کاربری و آتش زدن جنگلها و مراتع برا ی توسعه بخش کشاورزی در بخش کاشت شده بود صرف بخش صنایع تبدیلی می شد نه تنها روستایی تخلیه نمی گشت بلکه چه بسا در زمانه تحریم خود گره گشا می شد و بیکاری و حاشیه نشینی و مهاجرتهای سرگردان روستاییان را رقم نمی زد.

اگر تلوزیون شبکه ای اختصاصی برای روستاییان داشت آموزش زنان و دختران روستایی و عشایری بسیار در دسترس بوده و صدها نفر از آموزش به علت مسافت و هزینه های سنگین از حق شهروندی محروم نمی شدند.

غمگنانه تر این است که همین راه کژ همچنان ادامه دارد . رسانه ای فراگیر چون تلوزیون جسته و گریخته گهگاه از مسایل روستاها وعشایر می گوید. همچنان در نبود سیاست گذاری اصولی در بخش آب و کشاورزی ، مصرف و آب و کشاورزی بی قاعده و ناپایدار در حال بلعیدن زندگی روستایی و نابودی منابع آب و خاک کشور است. عشایر با چالش های زندگی عشایری، مرتع داری و دامداری مواجهند.

این درحالی است که همه این سالها هیچ رسانه ای نبوده که این فجایع روستایی را بطور اختصاصی دنبال کند و منجر به آگاهی رسانی دو سویه شود. آموزش رکن اصلی توسعه پایدار است و حتی با وجود شبکه های اجتماعی که اغلب مورد توجه افراد با سواداست، استفاده از تلوزیون به شرط دوری از سیاست زدگی به عنوان یک رسانه فراگیر، حتی برای کم سوادان و بی سوادان، می تواند منبع مهمی برای پویایی و آگاهی بخشی و همچنین دسترسی به مسئولان و به چالش کشیدن مسئولان حوزه های مختلف مربوط به روستا شود.

البته در کنار این تلوزیون روستایی می تواند روستاهای مختلف را معرفی کرده وبه توسعه گردشگری پایدار و بومگردی و گردشگری کشاورزی نیز کمک نماید و سبک زندگی روستایی به عنوان دیرینه ترین و اصیل ترین سبک زندگی اجتماعی زنده و پویا نگه دارد../مهتابذرافکن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.